Marta Dzido "Ślad po mamie"

Świetna, dobrze napisana i dość kontrowersyjna książka, będąca według samej autorki, "aborcyjnym coming ałtem". Moim zdaniem takiej książki próżno nadal szukać wśród polskiej prozy, choć historii podobnych przypuszczalnie jest dużo, dużo więcej, i to nie tylko wśród nastolatek chcących urządzić sobie życie lub choćby po prostu skończyć szkołę.
Tak,  taka to smutna prawda o aborcji, która jest kolejną tajemnicą poliszynela w naszym i nie tylko zresztą naszym, kraju. Ja jednak chciałbym wrócić jednak do pisania o książce, która wywarła na mnie naprawdę duże wrażenie i sam nie wiem jak to się stało, że tak długo czekałem na zapoznanie się z nią, choć przecież kilka lat temu zachwyciłem się debiutem. "Małż", debiutancka książka Marty Dzido, była jednak raczej ironiczną satyrą, skrywającą dramat młodej kobiety szukającej bez większego powodzenia pracy w stolicy. Język powieści, sposób opowiadania jesst jednak w obu przypadkach ten sam i tak samo świetnie się czyta obie powieści. Zresztą, we wstępie do "Śladu po mamie", autorka wspomina o tym, że chronologicznie to własnie później wydana rzecz została napisana wcześniej. Po prostu wtedy wydawca, ten sam zresztą w obu przypadkach, odmówił. Jednak po debiucie, który uzyskał dość spory odzew, zapadła inna decyzja. I bardzo dobrze, bo dzięki temu trafiła do naszych rąk naprawdę dobra powieść, która spełnia jak gdyby dwie funkcje. Dobrze się to czyta, więc rozrywka jak się patrzy, a z drugiej strony mocna rzecz na kontrowersyjny temat, intymne wyznanie nastolatki zmagającej się nie tylko z maturą w ostatniej klasie liceum.Moim zdaniem to właśnie powinna byc lektura szkolna, która powie uczniom coś o otaczającym ich świecie. Polecam ja bowiem i dziewczynom i chłopakom, bo samej jeszcze żadnej kobiecie nie udało się zajść w ciążę.